MÓJ SYN CHODZI, TYLKO TROCHĘ WOLNIEJ - 53.JST

Tę sztukę jej autor nazywa tragikomedią. Co znaczy, że jedni zapłaczą nad losem bohaterów, inni może chwilami się zaśmieją. To historia trzypokoleniowej rodziny, którą poznajemy przy okazji urodzin 25-letniego Franka, który nie może chodzić. Problem w tym, że wszyscy na swój sposób są okaleczeni, tyle że na duszy. Szukają wokół siebie szczęścia i miłości, ale jest jak jest. „Nie jestem z tobą, żeby być szczęśliwą, tylko żebym łatwiej radziła sobie ze swoim nieszczęściem” – mówi główna bohaterka do męża. Zaś ojca pyta: „Czy żałujesz, że masz rodzinę”? Czasem trudno im ze sobą wytrzymać, ale przecież trzymają się razem. Jednym słowem rodzina jak wiele wokół nas i może jak nasza własna. Tyle że jak to bywa w teatrze: potrafi bardziej wzruszać.